Vakantieproeverij 


Hoe het verder moet met retail? Ik heb geen idee. Is het organiseren van events een must, om nog enige beweging in de consument te krijgen?  Veel deskundigen zeggen van wel. Alles lijkt vooral om de klantenbeleving te gaan.  “Retailers moeten zorgen dat hun experience relevant en gedifferentieerd is. Het moet de koper die overal toegang toe heeft, een ervaring geven met een sterke focus op personificatie. Voor de retailer betekent dit dat de volledige aandacht op verkoop en marges naar de klantbeleving zal gaan, om juist die gewenste omzet te realiseren. Dit wordt gerealiseerd door een volledige integratie tussen techniek, consumentfocus en de ondersteuning van welwillend winkelpersoneel.” (…Lees hier verder.)

Mensen kopen veel online. Heel begrijpelijk het is makkelijk en snel. Ik ben geen online shopper. Er zijn natuurlijk ook mensen die beide  regelmatig doen. Ik hou van de straat. Wel het liefste een straat met mooie karaktervolle panden en kleurrijke etalages. Goede horeca is een must. Een markt is fijn!  Maar een lelijke straat met reuring, zoals de Kinkerstraat in Amsterdam Oudwest, kan ik ook waarderen. Je ziet mij niet snel in een overdekt chique winkelcentrum. Ik heb er het geld niet voor, ik vind het saai. De populaire ouletstores gaan ook aan mij voorbij.

Waarom koop ik niet meer online? Het is efficiënt. Ik ben oud, dwz van ver voor het internettijdperk. De digitale wereld met al zijn mogelijkheden heb ik destijds wél direct omarmd. Als één van de eerste studenten in mijn jaar, kocht ik in de negentiger jaren een pc. Een enorm duur, lelijk groot, asfalt grijs bakbeest. Ik moest met mijn oppasbaantjes nog flink doorsparen, om het tekstverwerkingsprogramma Word Perfect te kunnen aanschaffen. De buurman moest komen helpen, om uit te vinden hoe het apparaat aan ging. Het internet heb ik altijd geweldig gevonden. Ik ben ook nu, nog steeds een onlinejunk. Echter online shoppen doe ik vrijwel nooit. Waarom niet?

Het koopgedrag van mensen. Vraag me niet waarom, maar het fascineert mij.

Op het fietsje door de stad struinen, opzoek naar een cadeautje, vind ik een aangenamer tijdverdrijf dan uren achter een beeldscherm zitten. Offline winkelen kost veel tijd. Dat klopt!  Maar online zoeken kan ook een tijdrovende klus zijn. Dit beeldkleven, doe ik toch al, vooral voor mijn werk. Het scheelt wel, dat ik bijv. nog maar zelden cadeautjes koop. Af en toe iets zoeken, is natuurlijk heel anders dan wanneer het een wekelijks plicht is. Een kleine overzichtelijke vriendenkring kan ik aanbevelen. Daarbij heeft mijn man, en hebben onze familie en vrienden, echt alles al. Een cadeau is daarom meestal, een avondje koken, een uitstapje of samen naar de film etc.(wat ik vervolgens weer vergeet..). De pubers willen van kleinsafaan, maar één ding: geld. De tijd dat ik me daar met allerlei opvoedkundige emotionele chantage argumenten tegen verzette (..een cadeau moet persoonlijk zijn, je moet er moeite voor doen, het zegt iets over je vriendschap …etc), die tijd kan ik mij niet meer herinneren. Dat ik in Amsterdam woon met een groot gevarieerd aanbod van winkels, maakt het natuurlijk ook een stuk leuker en makkelijker om offline te winkelen. Je fietst door een mooie stad, je ziet nog eens iets.


Ik wil zien, voelen en ruiken. Laat mij maar fietsen. In de loop der jaren nam de beschikbare vrije tijd wel af. Met een bescheiden modaal inkomen heb ik niet heel veel te besteden. Van het moment waar ik mijn geld aan uitgeef maak ik liever een leuk moment, dan dat ik mijn creditcard gegevens online invoer.

Je ontwikkeld natuurlijk ook je vaste adressen. Dat bespaart tijd. Zo koop ik onze wijn bij de Gouden Ton in de Utrechtsestraat, hier werkt Wilt. Wilt is goud. Hij weet precies wat ik lekker vind, en wat ik te besteden heb. Hij maakt contact. Kent zijn klanten goed. Op deze manier winkelen, dwz afgaan op het advies van de verkoper, is een keuze waarbij ik volledig vertrouw op de experise van de ondernemers cq retailer. Ik weet niets van wijn. Het is lekkere wijn of vieze wijn. De wijn van Wilt is altijd lekker.
In dit laatste aspect zie ik bestaansrecht en groei van veel retail: Ken je klant.

Het concept reisbureau wordt al jarenlang ten dode opgeschreven. Net zoals bijvoorbeeld de (papieren) krant. Je kan natuurlijk ook prima zonder reisbureau en krant leven. Beide zijn tegenwoordig voor veel mensen totaal overbodig. Maar niet voor iedereen. Het is een keuze. Zo wordt er bij het reisbureau waar ik werk nog steeds jaarlijks een mooie groei gerealiseerd. Vorige week is er weer een nieuwe medewerkster gestart. Het team groeit, en daarmee ook onze reiskennis. Deze groei komt vooral door de klanten die ons volledig vertrouwen. Klanten die wij goed kennen. Onze service gaat hierin heel ver. Er zijn klanten bij, van wie  wij volledig carte blanche krijgen voor het boeken van hun reizen. Wij sturen zonder overleg vooraf een reisvoorstel. Vaak ontvangen we binnen 24 een enthousiaste reactie, met de opmerking: boek maar!

En zo’n evenement als een vakantieproeverij waarom doen we dat dan? Omdat het leuk is om te doen. Work hard play hard.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s