Mijn 1e ontmoeting met de tijger 

Waarschijnlijk komt het doordat ik momenteel in de natuur op Texel verblijf, dat de flashbacks aan de natuurparken in India het meest boven komen drijven. Er zit hierdoor geen chronologische volgorde in mijn India reisverslag. Hier volgt een beschrijving van het laatste verblijf. De rest van het reisverslag, volgt stukje bij beetje, later.

DSC02295

 
Natuurparken 

In India staat net als overal ter wereld de natuur onder druk. Gelukkig kent India verschillende natuurparken. Ik bezocht in april 2016 de parken Satpura en Pench. Beide natuurparken zijn gelegen in centraal India. Wat deze natuurparken anders maakt dan de parken die ik in Afrika heb bezocht, is dat er in en rondom de parken dorpen zijn. Dit was voor mijn van grote toegevoegde waarde, je komt hierdoor in contact met het leven op het platteland. In beide parken is het mogelijk om de tijger te spotten. In Satpura woont ook (Balou) de lipbeer. Pench national park was ooit de inspiratie bron voor Kipling’s Jungle Book. De remake van deze film draait nu in de bioscoop, een aanrader!


Jamtara Lodge  

Eerst een beschrijving van het verblijf in de Jamtara lodge, dit is een zeer bijzondere ervaring. Deze lodge ligt vlakbij het Pench national park, en bestaat uit een hoofdgebouw met daarom heen een tiental tenten. Je overnacht in een prachtige luxe tent, die is gemeubileerd met mooi antiek. De tent is voorzien van een moderne ruime badkamer. En een royaal comfortabel bed. Lang uitslapen zit er overigens niet in, want je wordt iedere ochtend om 04.45 gewekt voor de safari. Om opzoek te gaan naar de sporen van de tijger! (Over bijzonder slapen straks meer.)

Er zit bij iedere de tent een terrasje. In de maand april is het echter te heet om ’s middags buiten te zitten. Van het verkoelende zwembad heb ik gretig gebruik gemaakt. Dobberend in het zwembad de apen bestuderen, die andersom mij ook observeren vanuit de imposante boom, dit vergeet ik nooit meer.

De tenten zijn voorzien van een airco, dit is geen overbodige luxe, de temperaturen lopen in deze maand tot ver boven de 40 graden op. Maar ik vond het ook heerlijk om ’s nachts met de gordijnen open te slapen, er zit een muskietenhor  voor de ramen, er is ook een ventilator aanwezig, een zacht briesje zorgt voor verkoeling. Je hoort dan de jungle zoveel beter.
Het eten in de lodge is ronduit geweldig! Ik hield mij aan een vegetarisch dieet, nergens heb ik zo gevarieerd gegeten als hier. Wat een kleur en geur, zalig. De staff, die deels uit de omliggende dorpen komt, is goed getraind en spreekt Engels. ’s Avonds zaten we in een betoverende omgeving met onze drankjes onder de prachtige oude Banyan Tree. De naturalisten (rangers) zongen liedjes, en vertelden amusante verhalen over het leven in de lodge ‘behind the scenes’.

Amit Sankhala, de oprichter van de lodge, vertelde ons over het Wilderness Camp project, de betrokkenheid met de locale bevolking. Hij deelde met ons zijn visie over het moderne leven. En de geschiedenis van zijn familie in India, die al generatieslang betrokken zijn bij de bescherming van de tijger. Een indrukwekkend betoog.

Al met al is deze lodge van zo’n bijzondere klasse, dat ook zonder het vinden van de tijger, een bezoek de moeite waard is. Maar ik had geluk, lees vooral verder…

Pench National Park

Pench National Park is dé reden waarom je naar deze lodge komt. Een verrassend mooi park met een open karakter. Het is deels vlak, deels heuvelachtig met grote rotspartijen. De waterpoelen zijn door de dode bomen uiterst sfeervol. De diversiteit van de dieren die hier gespot kunnen worden, komen niet in grote hoeveelheden voor. Wij zagen heel veel prachtige vogels zoals de Malabar Pied hornbill. Maar ook dagelijk een groep wilde honden die bij de poel kwam drinken. Maar eerlijkheidshalve was ik nu ook vooral in de ban van het spotten van tijgers. De manier waarop de chauffeurs en de parkgidsen zoeken naar de tijger is uiterst professioneel en plezierig!  

In dit park moet iedereen zijn paspoort laten registreren bij de poort. Er mogen maar een beperkt aantal voertuigen het park in. Er zijn 3 poorten, bij deze poort mogen er 6 voertuigen het park in. We hadden net onze inschrijfprocedure achter de rug. Ik zat wat te kwebbelen met mijn buurvrouw, tot zij opmerkte “En nu gaan we dieren kijken.” We waren nog maar net stil, toen de gids het signaal gaf “Look, there!” En ja hoor daar lag hij, zo majestueus, mijn 1e tijger! Een flinke jonge man. Helemaal niet schuw, zoals ik had verwacht. De naturalist merkte op dat hij er mager uitzag. Hij zou wel honger hebben. Terwijl ik rustig (zoals de instructies) in de open (zonder dak) Jeep, naar mijn 1e ontmoeting met de tijger zat te kijken, stond (!) mijn stoere buurvrouw Irma met haar telefoontje te filmen. Het leverde prachtige beelden op. Je ziet hoe het imposante beest ons aankijkt, en hoe hij vlak langs ons loopt. Zie hier. Dank, Irma voor het vastleggen. Dat ik, ons beide in gedachten, als lekker hapje voor deze hongerige tijger zag, en dat ik daardoor iets gestrest, met kloppend hart zat te kijken, zal ik je vergeven;-) We hebben enorm veel geluk gehad om deze tijger van zo dichtbij in het wild te spotten. Het zijn onwaarschijnlijk mooie dieren, de koning van het dierenrijk.

De reis door India was een feest van kleur, geur en bijzondere landschappen. Als klap op vuurpeil was ik samen met twee collega’s ook nog eens de gelukkige om uitgebreid de tijger te mogen zien. In de 2 dagen die wij in de park verbleven mag je dan van uitzonderlijk geluk spreken. Wie zeker wil zijn van een ontmoeting met de tijger, (…die is dat nooit, de natuur laat zich niet sturen) maar met een langer verblijf wordt de kans natuurlijk wel vergroot. Gemiddeld wordt de tijger in dit park, 3 keer per week gespot. Maar ze zien ook wel eens een week lang geen tijger.

Deze uitgebreide ontmoeting met de tijger, maakt dit tot een van de beste safari’s die ik ooit heb gehad. Niet alleen door geluk, maar vooral door de geluiden en mogelijkheden juist te begrijpen en daarop te acteren van de gidsen/naturalisten, was dit mogelijk. Reisgenoot Anja Gröbel heeft een schitterende Facebookpage met de mooiste foto’s .
Duizend-en-één-nacht

Deze dag kreeg nog een hele bijzondere afloop. Eerst was er een heerlijk diner onder de volle maan met kaarslicht. Collega Mejassa zocht een partner voor de nacht, of ik met haar in het sterrenbed wilde slapen. Natuurlijk wilde ik dat, ik sliep kort, maar maximaal 1 uurtje. Maar het was door de aanwezigheid van de stralende volle maan, maar ook door de huwelijksceremonie (die van 24.00 – 03.30 duurde) die bestond uit opzwepende oriëntaalse muziek, de vleermuizen en de grazende herten rondom ons bed, een onvergetelijke deze duizend-en-één-nacht-ervaring!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s