Antarctica

Deze foto ontving ik van klanten. Die hebben zij gemaakt op 23 januari 2013 op Antarctica:

Antarctica

Het maken van deze boeking was een behoorlijke tijdrovende klus geweest. De voorbereidingen waren ruim drie jaar geleden begonnen, in de kelder van het Amrath hotel. Hapje, drankje en een presentatie van Hapag Lloyd, nee niet die oranje Hapag Lloyd van het goederenvervoer, het ging hier over Hapag Lloyd cruises. Heel Duits, heel luxe, echt iets voor mijn klanten.

Met alle informatie naar huis, het echte werk kon beginnen. De klanten benaderen, informatie toesturen, bellen, nog eens bellen. Aan nog meer goede informatie komen, bellen. Niet zonder resultaat, de groeiende interesse van de klanten was erg goed merkbaar.

De klant had enorm veel vragen over deze bijzondere reis. Inhoudelijke vragen, over de route. Heel veel praktische vragen, wat is de beste reistijd? (nov. – jan.), hoe groot is de kans op zeeziekte? Welke nationaliteiten gaan er op dit schip mee? (90% Duitsers, 2% Rus, 2% Nederlanders 6% overig) Wat is de gemiddelde leeftijd van de passagiers? (40-50 jaar ca. 30%, >50 jaar de overige 70%) Hoe lang zijn we van het schip, dwz daadwerkelijk op Antarctica? (ca. 3 uur per excursie) Welke schoenen moeten wij meenemen? (Bergschoenen, de sneeuwlaarzen hoeft u niet mee te nemen, die krijgt u op dit luxe expeditieschip te leen. Evt. een paar pantoffels/slippers voor in uw hut) Welke temperaturen kunnen we verwachten? (tussen de 5 en de – 5 graden)….

Voor mij, als reisagent, was er nog één vraag die overbleef: deed ik er wel verstandig aan dit bijzondere continent zo te promoten? Zo’n reis is een enorme belasting voor het milieu. Bovendien het mocht dan wel een prachtige boeking zijn, met een reissom van tienduizenden euro’s, maar toch.. Deed ik er wel verstandig aan?

De reis is geboekt en gemaakt.

Februari 2013, de klanten staan 10 uur (!!) nadat zij zijn geland, in het filiaal. Zelden heb ik mensen zo zien stralen. Wat een reis, wat een natuurwonder!

De opmerking van meneer: “Er was helemaal niets te zien, niets! En dat niets, dat niets is zo overweldigend, zo prachtig.”. Ik krijg bijzonder mooie foto’s te zien. Het was echt een geweldige reis, dat is zeker. En dan zie ik deze foto, ik zie de duizenden pinguïns tegen de groene achtergrond…. van groen gras… global warming? of is dit groene gras normaal in dit seizoen?

Moeten we dit gebied niet gewoon afsluiten van het toerisme? Is dit gebied niet te kwetsbaar? Er is hier nauwelijks sprake van een locale bevolking die mee kan genieten van inkomsten door het toerisme. Dankzij o.a. Steve Jobs zijn er genoeg middelen om ons via het beeldscherm, op afstand te laten genieten van dit natuurwonder. Natuurlijk gaat er niets boven een eigen ervaring en beleving. Maar ik twijfel nog steeds, ondanks de stralende klanten, of ik er goed aan doe om in dit gebied voor het toerisme te promoten. Zie ik dit te somber?

foto

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s